Een jaar afsluiten en een nieuw jaar tegemoet gaan, is voor de één een magische mijlpaal, voor de ander een “call to action” en voor weer een ander een moment van meten en rekenen. Een rite de passage.

De goede voornemens vliegen je deze week om de oren. Mijn eerste werkweek startte met klanten die een gevoel van urgentie bij zich meenden waar te nemen. De één wil ‘gisteren’ een nieuwe andere baan of een onderneming, de ander wil zich nu zekerder voelen en de derde moet nu loskomen van oude emoties. Snel naar een nieuw jaar, een nieuwe ik en een nieuwe toekomst.

De waarom van velen

Die snelheid maakt dat we weinig stilstaan bij de belangrijkste vraag die we onszelf kunnen stellen: waarom? Zodra kinderen beginnen te praten is dat de eerste vraag die zij zichzelf intuïtief aanleren: waarom? waarom? Onbevangen, leergierig, nietswetend in de wereld staan. Zo worden we geboren. Als volwassenen is dat de eerste vraag die wij onszelf afleren. Het niet stellen van de waarom-vraag, afstevenen op de volgende stap en de volgende stap en de volgende stap. Nietswetend en in de waan dat we veel weten. As a runaway train.

Aangemoedigd door:

  • vele ‘schappen’ die marktconform ons om de oren vliegen: (persoonlijk) leiderschap, vakmanschap, ondernemerschap, meesterschap, eigenaarschap…?
  • verwachtingen van onze omgeving die schuil gaan in de vragen: “Ben je al aan het solliciteren?” “Met jouw ervaring moet je toch makkelijk een nieuwe baan vinden?” “Heb je nog geen gesprekken?” “Moet je niet wat doen?”?
  • de duurzaam inzetbaarheidshype. Mijn man vraagt zich af wat dit is en vervolgt met: “is dat lekker op de fiets naar je werk?”?‍♂️
  • een collectieve overtuiging: doen is bet nieuwe denken. Want de kip zonder kop houding is zo lekker ‘agile’. Mijn man vraagt zich wederom af wat ‘agile’ is. Praat Nederlands met me. Ik ben van oorsprong Engelstalig?
  • de zelfsturingsfilosofie ook te vergelijken met de vele ‘-schappen’ waar ingegaan wordt op de business waarom-vraag en zelden op je eigen waarom-vraag?

Waarom doen we dit eigenlijk? Waarom laten we onze oren hangen naar de waarom die buiten onszelf ligt? In een gesprek met een neef op een verjaardagsfeest – waar ik tot dan toe nooit een gesprek mee heb gevoerd – kwamen we tot de conclusie dat we dat doen omdat we graag ergens bij willen horen. Geen rocket-science gewoon de kuddedier theorie. Ik geloof dat je ergens bij kan horen zonder jezelf te verliezen. Verbonden zonder gebonden te zijn.

Door jezelf de vraag te stellen: hoe zit het nou echt met mijn éigen waarom?

Ik bedoel niet de waarom-hype van Simon Sinek die als marketing instrument wordt ingezet. Niet de waarom die rationeel, contextgemodelleerd tijdens een off-site day (heidag die overigens nooit op de hei is) in een ‘chart’ te vatten is. De korte-termijn waarom. De waarom die zakelijk en interessant klinkt en heerlijk afgestemd is op de organisatie doelstellingen. Die, na verloop van tijd, in een la, in de vaart der volkeren of door een voorbijrazende markt, verdwijnen.

De waarom van jou

Ik bedoel de waarom die instrumenteel is in jouw bezieling, jouw bestaan, jouw bedoeling. Die jouw hart opent, rust in je kop brengt en beweging in je benen. Mijn man heeft restless been syndroom.

♥ De waarom die jou bevrijdt.

♥ De waarom die leidt naar waarachtigheid.

♥ De waarom die jou doet stilstaan en reflecteren.

♥ De waarom die jou 2019 toe laat komen in plaats van dat je deze najaagt.

♥ De waarom die in jouw (kern)verhalen, (kern)woorden en (kern)waarden resoneert.

♥ De waarom die jou het antwoord biedt op wie jij bent, waar jij voor staat en wat jij hier te doen hebt.

♥ De waarom die niet jouw snelheid maar jouw schoonheid vertegenwoordigt, met of zonder ‘-schap’.

De waarom van waarheen

♥ De waarom die jou leidt.

♥ De waarom die jouw gedrag drijft.

♥ De waarom die jouw rust en onrust verklaart.

♥ De waarom die jouw voornemen(s) bepaalt.

♥ De waarom die jij achterlaat.

Je waarom is je waarheen op het tempo dat daarbij past.

Ik wens jou jouw waarom toe in 2019!

Waheeda

0611346979

Impact Stories