Wanneer ik een netwerk training geef

vertel ik vaak het verhaal van het gemak waarmee mijn vader netwerkde. Onbelemmerd, onbevangen en onbevreesd. Als een kind. Op één van mijn eerst bezoeken aan hem, nam hij me mee naar Liberty Avenue, Queens, New York.

Op Liberty Avenue word je gegroet door een diversiteit aan geuren, kleuren, smaken en klanken uit o.a. mijn thuisland Guyana. Ik ben niet alleen terug in de tijd ik ben beland in een surrealistisch Guyana.  

En, net als op Regent Street, Guyana, spreekt mijn vader op Liberty Avenue  al lopend zoveel mensen aan dat ik herhaaldelijk vroeg: ken je ze?

Niet anders dan de eerste keer dat ik bij een vriendje achterop de motor zat en zag dat ander motorrijders naar hem zwaaiden, en hij naar hen. Ik vroeg ook de eerste paar keren: ken je ze? Totdat hij uitlegde: nee maar dat doen motorrijders onderling. Daarna was ik steeds de eerste die zwaaide.

In iedere mens zag mijn vader een gelegenheid om te verbinden

Hij antwoordde: nee, maar nu ken ik ze wel. Wij werden ook links en rechts begroet: Good Morning Mister Shadood! How are you Mister Shadood? New York, Georgetown, Winnipeg… mijn vader maakte het niets uit. Zelfs in de Slegte in Leiden sprak hij mensen aan of dacht hij mensen te herkennen.

Mijn vader was een kleine (net zoals ik), eenvoudige, authentieke en charismatische man en meester kleermaker en storyteller. In Guyana verkeerde hij in kringen van intellectuelen, politici, zakenlieden en de gewone man. Wij waren niet arm maar leefde wel in schaarste en wat we hadden werd hartelijk gedeeld met anderen. 

Ik herriner me nog een incident dat een Jehova’s Getuige bij ons aanklopte en door mijn vader, een Moslim, uitgenodigd werd om binnen te komen. Wij woonden toen nog in #Guyana. Er werd thee ingeschonken, geinformeerd naar elkaars leven, gedebatteerd en gelachen om elkaars religie.  Bekeren of overtroeven was niet aan de orde. Eerder oprechte nieuwsgierigheid en interesse in- en respect voor elkaar. Toen ze omhelzend afscheid van elkaar namen, was ik als 10-jarig kind vervuld van verwondering.  

Soms stond ik letterlijk tussen hem en de ander in

terwijl zij handen schudden en een praatje maakten. Tussen mijn 6e en 10e jaar vergezelde ik hem tijdens vele bezoeken van hooggeplaatste buitenlandse diplomaten en leiders aan Guyana. En zo heb ik, als 7-jarige, de hand geschud van Srimavo Bandaranaike toenmalige Premier van Bangladesh en de eerste vrouwelijke Premier ter wereld. #Chimamanda Nogozi Adichie (schrijfster, storyteller en feminist) die ik op 11 januari heb horen praten, zou hier om juichen.

Mijn vader hield van mensen

Hij maakte niet zomaar contact, hij bouwde aan relaties. Iedereen was familie. Dat was te zien aan de honderden mensen die overal vandaan kwamen, zelfs erheen gevlogen, om op zijn begrafenis te zijn in Queens, New York. Liberty Avenue was sterk vertegenwoordigd. Mails en berichten van afwezigen werden voorgelezen. De mail van de premier van Guyana waar Papa mee bevriend was maakte indruk. Er werd een verhaal verteld over hoe Papa in de bres sprong voor een gevangene op death row om verlof voor hem te regelen, zodat hij bij de begrafenis van zijn moeder kon zijn. Niemand anders durfde dit verzoek te doen. Het is hem ook gelukt.

Iedereen had het gevoel een bijzondere relatie met hem te hebben. Zij kenden hem, hielden van hem en deelden vele verhalen over hem.  Relaties en huwelijken waren door hem ontstaan. Wederom was ik vervuld van verwondering.   

Wat ik van mijn vader leerde over netwerken?
  • netwerken is niet zo maar contactmaken
  • netwerken is verbinden
  • netwerken kan je ook met mensen die je niet kent 
  • netwerken gebeurt van mens tot mens
  • netwerken is een way of life
  • netwerken is een praatje maken met de vreemde die naast je zit 
  • netwerken is een deur verder, namelijk je buren
  • netwerken is bruggen bouwen niet afbreken
  • netwerken is de bereidheid de ander belangeloos te helpen
  • netwerken is het delen van menselijke verhalen  
  • netwerken is oprecht geïnteresseerd zijn in de ander
  • netwerken is energie geven en krijgen
  • netwerken is geven en nemen
  • netwerken is onbevooroordeeld naar elkaar luisteren
  • netwerken is geloven dat je de ander iets te brengen hebt
  • netwerken is geloven dat de ander de moeite waard is en jou de moeite waard vindt

 

Netwerken is net verhalenvertellen. Netwerken is net spelen. Onbelemmerd, onbevangen, onbevreesd net als een kind in een speeltuin.

 

Wat is netwerken nog meer volgens jou?

Waheeda Shadood